Aby zapewnić najwyższą jakość usług wykorzystujemy informacje przechowywane w przeglądarce internetowej.
Sprawdź cel, warunki przechowywania lub dostępu do nich w Polityce Prywatności.
 
 
 

Top Artyści

Legenda

  • Dodany komentarz
    Dodany komentarz
  • Dodany tekst
    Dodany tekst
  • Poprawka tekstu
    Poprawka tekstu
  • Dodane video
    Dodane video
  • Dodany do ulubionych
    Dodany do ulubionych
  • Dodany TAG
    Dodany TAG
  • Uzupełniona metryczka
    Uzupełniona metryczka
 
teksty wg wykonawców
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O P Q R S Ś T U V W X Y Z Ż Ź 1 2 3 4 5 6 7 8 9 0
◄ poprzednia
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 ... 11

Budka Suflera

 - Biografia

Nazwa zespołu: Budka SufleraBudka Suflera - Mokre Oczy
Pochodzenie: Polska
Rok założenia: 1974
Gatunek: rock, rock progresywny
Wytwórnia: New Abra, EMI Music Poland, Sony Music
Sprawdź w empik.com: Budka Suflera

Początki Budki Suflera sięgają już 1969 roku kiedy to grupa licealnych przyjaciół z Krzysztofem Cugowskim na czele próbuje swoich sił przy instrumentach i mikrofonie. Nie są jeszcze jednak zbyt pewni siebie i przygoda nie trwa długo. Ambicje nie pozwalają jednak czekać i już w 1972 roku zespół powiększony tym razem o Romualda Lipko, wraca do prób, które owocują wypuszczonym po dwóch latach singlem „Sen o dolinie”. Dzięki emisji w radio, grupa staje się szalenie popularna i zyskuje spore rzesze fanów. Charakterystyczny wokal Cugowskiego i entuzjastycznie przyjęty debiut powodują, że pełna energii Budka przystępuje do pracy nad pierwszym pełnym materiałem płytowym.

W 1975 roku na półki trafia gotowy „Cień Wielkiej Góry”, który zostaje nagrany w składzie Cugowski, Lipko, Zeliszewski i Ziółkowski. Gościnnie na krążku pojawia się również Czesław Niemen oraz zespół Alibabki, a sam krążek uważany jest za jeden z najważniejszych w historii polskiego rocka. Kolejne wydawnictwo pojawia się bardzo szybko, jednak album „Przechodniem byłem między wami” nie odnosi aż tak spektakularnego sukcesu jak jego poprzednik. W 1978 roku, decydując się na solową karierę, Budkę Suflera opuszcza Cugowski, a jego miejsce zajmuje najpierw Stanisław Wenglorz, by ostatecznie oddać je Romualdowi Czystawie.

W swojej karierze zespół często współpracuje z innymi wokalistami, by wraz z nimi nagrać zupełnie świeże kawałki. Tak jest w przypadku Anny Jantar i utworu „Nic nie może przecież wiecznie trwać”, a także Izabeli Trojanowskiej z „Wszystko czego dziś chcę”. Z tą drugą muzycy ostatecznie nagrywają cały album, jednak to nie przeszkadza im w wydaniu własnego krążka pod tytułem „Za ostatni grosz”. Fenomenalny singiel tytułowy i fantastyczna aranżacja całości znów powodują, że płyta odnosi komercyjny sukces, a o Budce jest głośno w środowisku muzycznym.

Mimo rozpędzającej się kariery, z grupy odchodzi jeden z liderów – Andrzej Ziółkowski, którego zastępuje basista Mieczysław Jurecki. Kolejne lata to zażyła współpraca z Urszulą, która owocuje takimi kawałkami jak „Malinowy król” czy „Dmuchawce, latawce, wiatr”. Koniec 1982 roku, zaraz po sukcesie występów z wokalistką, Budkę opuszcza Czystaw, pozostawiając miejsce Felicjanowi Andrzejczakowi. To właśnie z nim grupa nagrywa swój największy przebój – „Jolka, Jolka, pamiętasz”. Kolejny album, który trafia na półki to już wynik współpracy z powracającym do zespołu Krzysztofem Cugowskim. „Czas czekania, czas olśnienia” wspina się bardzo wysoko na listach sprzedaży, a muzycy idąc za ciosem w 1986 roku wypuszczają na rynek „Giganci tańczą” oraz „Ratujmy co się da” dwa lata później. Wtedy też rozpoczyna się trasa koncertowa po Stanach Zjednoczonych, co upamiętnione zostaje na minialbumie „American Tour” – jednym z najtrudniej dostępnych wydawnictw Budki Suflera.

W 1993 roku na półkach pojawia się „Cisza”, przy nagrywaniu której artyści nawiązują współpracę z nowym gitarzystą Markiem Radulim. Promujące album single „Cisza jak ta” oraz „Twoje radio” pną się wysoko w zestawieniach muzycznych, a sam krążek momentalnie pokrywa się złotem. Budka Suflera ma już ugruntowaną pozycję jednego z klasyków rocka i na stałe zajmuje miejsce w historii tej muzyki. Muzycy nie spoczywają jednak na laurach i już dwa lata później wypuszczają zupełnie świeży materiał nagraniowy noszący tytuł „Noc”.

Mimo sporych sukcesów na koncie, główna eksplozja sławy i popularności miała dopiero nadejść. Dzieje się to w roku 1997, gdy Budka Suflera prezentuje płytę „Nic nie boli tak jak życie”. Wydawnictwo sprzedaje się w nakładzie przekraczającym milion legalnie nabytych egzemplarzy, co jest jednym z najbardziej niepowtarzalnych wyczynów w całej historii polskiej muzyki. Singiel „Takie tango” już w dzień premiery ląduje na bardzo wysokich pozycjach wszystkich zestawień i notowań muzycznych, by ostatecznie stać się jednym z najbardziej popularnych hitów tej rockowej grupy.

Kolejnym projektem Budki staje się „Akustycznie”, które poprzedza wydany w 2000 roku „Bal wszystkich świętych”. Dwa lata później na półki trafia krążek pod tytułem „Mokre oczy”, a po zmianach w składzie i przyjęciu perkusistki Ani Patynek, muzycy wypuszczają album „Jest”. Wtedy też wraz z Urszulą, Natalią Kukulską, Felicjanem Andrzejczakiem i Piotrem Cugowskim, pojawiają się na scenie opolskiego festiwalu. Cztery lata później, bo kilkunastu wystąpieniach i koncertach, Budka Suflera prezentuje fanom swój najświeższy materiał, czyli „Zawsze czegoś brak”.