Aby zapewnić najwyższą jakość usług wykorzystujemy informacje przechowywane w przeglądarce internetowej.
Sprawdź cel, warunki przechowywania lub dostępu do nich w Polityce Prywatności.
 
 
 

Najaktywniejsi w tym miesiącu

Najaktywniejsi dziś

Top Artyści

Legenda

  • Dodany komentarz
    Dodany komentarz
  • Dodany tekst
    Dodany tekst
  • Poprawka tekstu
    Poprawka tekstu
  • Dodane video
    Dodane video
  • Dodany do ulubionych
    Dodany do ulubionych
  • Dodany TAG
    Dodany TAG
  • Uzupełniona metryczka
    Uzupełniona metryczka
 
teksty wg wykonawców
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O P Q R S Ś T U V W X Y Z Ż Ź 1 2 3 4 5 6 7 8 9 0
◄ poprzednia
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 ... 11

Czerwone Gitary

 - Biografia

Nazwa zespołu: Czerwone Gitaryczerwone gitary
Pochodzenie: Gdańsk, Polska
Rok założenia: 1965
Gatunek: bigbit
Sprawdź w empik.com: Czerwone Gitary

Początków Czerwonych Gitar trzeba szukać na wybrzeżu, a dokładniej w gdańskiej kawiarni „Crystal”, gdzie zimą 1965 roku do życia zespół powołują Bernard Dornowski, Krzysztof Klenczon, Jerzy Kossela, Jerzy Skrzypczyk i Henryk Zomerski. Jeszcze w tym samym roku udaje im się występować w sopockim klubie NonStop – miejscu, gdzie w wakacje można na żywo słuchać czołówki polskiego rocka i big-bitu. Muzycy w tym składzie nagrywają swój pierwszy materiał, który zawiera kawałki „Bo ty się boisz myszy”, „Taka jak Ty”, „Licz do stu” i „Pluszowe niedźwiadki”. Gościnnie występuje z nimi również Seweryn Krajewski i z nim już udaje im się wystąpić dla Polskiego Radia. Jesienią ruszają w pierwszą trasę koncertową sygnowaną hasłem „Gramy i śpiewamy najgłośniej w Polsce”. Zimą tego samego roku z Czerwonych Gitar odchodzi Henryk Zomerski, a jego miejsce na stałe zajmuje wspominany już Seweryn Krajewski, który bardzo mocno pcha grupę ku sukcesom.

Na pierwszych plakatach nie pojawiają się jednak sylwetki, ani nazwiska Krajewskiego i Skrzypczyka. Ujawnienie swojego udziału w zespole big-bitowym wiązałoby się ze skreśleniem obydwu z list studentów Szkół Muzycznych. Dla własnego bezpieczeństwa ten pierwszy występuje jako Robert Marczak, a drugi jako Jerzy Geret. Kolejny rok przynosi artystom nagraną w dwa dni pierwszą płytę długogrającą, która nosi tytuł „To własnie my”. Pierwszy nakład osiąga 160 tysięcy egzemplarzy, a krążek odnosi ogromny sukces. Mimo coraz większej sławy i szerszej popularności, grupę opuszcza Jerzy Kossela, a jego obowiązki przejmuje Krzysztof Klenczon.

To właśnie okres największego rozwoju kariery Czerwonych Gitar. Płyta sprzedawana w rekordowych nakładach, szybko pokrywa się złotem, a zimą 1969 roku grupa otrzymuje wyróżnienie podczas Festiwalu Midem w Cannes. Taką samą nagrodę na tym Festiwalu otrzymują także The Beatles. W między czasie panowie wydają „Czerwone gitary 2” oraz „Czerwone Gitary 3”, które tak jak pierwszy album, zdobywają status złotej płyty i odnoszą ogromny sukces. W 1970 roku z zespołu wycofuje się jednak Krzysztof Klenczon, a muzycy występują raczej na estradach w ZSRR, NRD i USA.

W 1991 roku artyści z okazji 25. lecia istnienia grupy wracają na polską scenę i planują 38 koncertów, których grają ostatecznie ponad 500. Wiosną 1997 roku z Gitar odchodzi Krajewski, ale reszta zespołu rozpoczyna pracę nad nowym materiałem. Muzycy zapraszają wtedy do współpracy wszystkich poprzednich członków grupy i po 24 latach od wydania ostatniej płyty analogowej, na rynek trafia „...jeszcze gra muzyka”, która pokrywa się złotem. Podczas nagrań dochodzi do konfliktu z Krajewskim, który nie chce zgodzić się na użycie nazwy Czerwone Gitary bez jego obecności w składzie. Mimo późniejszych próśb ze strony kolegów, spór nie zostaje rozstrzygnięty.

Krajewski nie pojawia się, mimo zaproszeń, także podczas świętowania 35. lecia istnienia grupy. Przypada to na rok 2000, a Czerwone Gitary rozpoczynają olbrzymią trasę koncertową. Wtedy też udaje im się zdobyć sporą ilość nagród i wyróżnień, co motywuje grupę do stworzenia zupełnie świeżego krążka. Ten pojawia się pięć lat później – w 2005 roku na półki trafia „O.K.” – dwupłytowe wydawnictwo z 12 najpopularniejszymi kawałkami zespołu oraz 12 nowymi hitami, które zostają bardzo entuzjastycznie przyjęte przez fanów. Rok później odbywa się Koncert w warszawskiej Sali Kongresowej z okazji jubileuszu 40. lecia Czerwonych Gitar. To właśnie wtedy artyści odbierają Marmurowy Krążek przyznany za największą ilość sprzedanych płyt w historii polskiej fonografii.