Aby zapewnić najwyższą jakość usług wykorzystujemy informacje przechowywane w przeglądarce internetowej.
Sprawdź cel, warunki przechowywania lub dostępu do nich w Polityce Prywatności.
 
 
 
teksty wg wykonawców
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O P Q R S Ś T U V W X Y Z Ż Ź 1 2 3 4 5 6 7 8 9 0
◄ poprzednia
1 2 3 4 5 6 7

Czesław Niemen

 - Biografia

Imię i nazwisko: Czesław Juliusz Niemen-WydrzyckiCzesław Niemen - Spodchmurykapelusza
Pseudonim: Czesław Niemen
Data i miejsce urodzenia: 16 lutego 1939, Stare Wasiliszki, Polska
Zawód: kompozytor, muzyk, piosenkarz, malarz, poeta
Gatunek: bigbit, jazz rock, muzyka elektroniczna, rock, rock and roll, rock psychodeliczny, rock progresywny
Działalność: od 1962
Wytwórnia: Polskie Nagrania Muza
Sprawdź na empik.com: Czesław Niemen

Czesław Niemen, a tak naprawdę Czesław Juliusz Wydrzycki rodzi się zimą 1939 roku w Starych Wasiliszkach nieopodal Lidy. W dzieciństwie uczęszcza do szkoły muzycznej w Grodnie, by ostatecznie z powodu przesiedleń podjąć edukację muzyczną w Gdańsku. Uczy się wtedy gry na fagocie i często pojawia w studenckich teatrach i kabaretach. Wieczorami można spotkać go w gdańskim klubie Żak, gdzie akompaniamentując sobie na gitarze wykonuje latynoskie kawałki po polsku i hiszpańsku.

W 1962 roku odnosi spory sukces na Festiwalu Młodych Talentów w Szczecinie, co owocuje trasą koncertową z grupą Czerwono-Czarni. Z początkiem prawdziwej kariery rozpoczyna swą działalność w zespole Niebiesko-Czarni, z którym nagrywa debiutancki album „EP” z 4 utworami, w tym wykonywaną przez siebie „Lekcją Twista”. Wiąże się wtedy uczuciowo z big-bitową wokalistką Adą Rusowicz i udaje mu się także dwukrotnie wystąpić na opolskim Festiwalu. Wraz z zespołem ma szansę zagrać w paryskiej Olimpii, gdzie Czesława Walicka radzi mu przyjęcie pseudonimu artystycznego.

Młody muzyk decyduje się na przybranie nazwiska Niemen, które ma być wygodniejsze w wymowie dla obcokrajowców, a także ma związek z rzeką płynącą nieopodal miejsca jego narodzin. Z grupą Niebiesko-Czarni Niemen koncertuje jeszcze sporo, pojawia się na Węgrzech, we Francji i Jugosławii, gdzie ostatecznie kończy współpracę z tą formacją. Wtedy też decyduje się na realizowanie poważniejszych utworów adresowanych do bardziej wymagającej publiczności. Ma już na koncie kilka ballad i big-bitowych kawałków. To czas, gdy publiczność nuci już melancholijne „Pod Papugami”.

Latem 1966 roku Niemen rozpoczyna współpracę z grupą Akwarele i już rok później na półkach pojawia się pierwszy longplay artysty – „Dziwny jest ten świat”. Wtedy to kolejny raz pojawia się w Opolu, gdzie otrzymuje nagrodę Polskiego Radia, a tytułowy kawałek staje się hymnem młodzieży lat 60-tych. W ciągu kolejnych lat muzyk koncertuje w Sopocie, Kolonii, a także w Cannes podczas Festiwalu Midem. Wydaje też dwa albumy – „Sukces” z muzyką do filmu Marka Piwowskiego oraz „Czy mnie jeszcze pamiętasz?”. Pierwsza pokrywa się złotem jako pierwsza płyta w historii polskiej muzyki.

Czesław Niemen nawiązuje wtedy współpracę z różnymi formacjami, a także tworzy „Niemen Enigmatic” – grupę, która wypuszcza na rynek „Niemen” – wydawnictwo do tej pory jest uważane za jedno z najważniejszych w gatunku rocka. Artysta bawi się stylami i eksperymentuje z nowymi trendami muzycznymi. Funkcjonuje w przestrzeni rocka psychodelicznego przez symfoniczny rock progresywny, aż po awangardowy jazz i spokojne ballady. W między czasie stworzone zostają takie płyty jak „Niemen vol. 1” oraz „Niemen vol. 2”, a także „Strange Is This World” i „Ode to Venus”. Będąc za granicą i realizując między innymi muzykę filmową, artysta wydaje także kompilacje „Russische Lieder” i „Mourner’s Rhapsody”. Jesienią 1973 roku muzyk powołuje do istnienia „Niemen Aerolit”, z którym nagrywa materiał do „41 Potencjometrów Pana Jana”, „Niemen Aerolit” i „Katharsis”.

Czesław Niemen nadal eksperymentuje muzycznie. Rozbudowuje wtedy swoje klawiszowe instrumentarium, dodając między innymi melotron i syntezator Mooga. Z tak bogatym wyposażeniem jest w stanie stworzyć właściwie całkowicie elektroniczny album, co stawia go w czołówce takiego gatunku muzyki razem z Tangerine Dream, Vangelis czy Klausem Schulzem. Rok 1978 przynosi mu zupełnie świeże wydawnictwo, czyli „Idee fixe”, po którym Niemen na długo skupia się na muzyce filmowej i teatralnej. Pojawia się jednak na koncertach występując na dużych estradach światowych, a na rynek trafiają różnorakie kompilacje jego przebojów wydawane przez zewnętrznych producentów.

Wtedy także pojawia się „Sen o Warszawie”, a nieznacznie później „Czas jak rzeka”, „Od początku I” i „Od początku II”. Ostatnią studyjną solową płytą artysty jest wypuszczona w 2001 roku „spodchmurykapelusza”, która zostaje pozytywnie odebrana przez fanów i krytyków. Trzy lata później Niemen po przebytej chorobie nowotworu układu chłonnego, umiera w warszawskim szpitalu onkologicznym, a po jego śmierci pojawiają się liczne kompilacje upamiętniające tak wielkie nazwisko. W 2009 roku na półki trafia zbiór „Nasz Niemen” – dwupłytowy album, którego treść fani mogą ustalać w internetowym plebiscycie.