Aby zapewnić najwyższą jakość usług wykorzystujemy informacje przechowywane w przeglądarce internetowej.
Sprawdź cel, warunki przechowywania lub dostępu do nich w Polityce Prywatności.
 
 
 
teksty wg wykonawców
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O P Q R S Ś T U V W X Y Z Ż Ź 1 2 3 4 5 6 7 8 9 0
◄ poprzednia
1 2 3 4 5 6

Irena Jarocka

 - Biografia

Imię i nazwisko: Irena JarockaIrena Jarocka - Wspomień Czar
Data i miejsce urodzenia: 18 sierpnia 1946, Srebrna Góra, Polska
Zawód: wokalistka
Gatunek: muzyka rozrywkowa
Działalność: 1968-2012
Sprawdź w empik.com: Irena Jarocka

Irena Jarocka rodzi się latem 1946 roku w Srebrnej Górze, jednak młodzieńcze lata spędza w Gdańsku. To nie najłatwiejszy okres dla przyszłej wokalistki – często pobyty matki w szpitalu i sanatorium powodują, że młoda dziewczyna musi wspierać ojca w prowadzeniu domu. Jednak już wtedy marzy o byciu gwiazdą, zbiera wycinki z gazet i jest pewna, że kiedyś uda jej się zrobić olbrzymią karierę estradową. Z końcem szkoły podstawowej zaczyna śpiewać w chórze katedralnym, a w 1964 roku udaje jej się dostać do muzycznej klasy profesor Haliny Mickiewicz w gdańskiej szkole muzycznej.

Wtedy też Jarocka zostaje słuchaczką Gdańskiego Studia Piosenki, gdzie poznaje Mariana Zacharewicza – przyszłego męża, kompozytora i managera. Rozpoczyna również naukę w Studium Nauczycielskim Wychowania Fizycznego i Biologii. Rok później udaje jej się już nagrać swój pierwszy materiał. Kawałki „Gdański most” i „Wróć” realizowane dla Polskiego Radia w Gdańsku owocują współpracą Zespołem Artystycznym Marynarki Wojennej „Flotylla”, a Jarocka często pojawia się w klubach jako wokalistka i modelka.

W 1967 roku bierze udział w Debiutach podczas opolskiego Festiwalu, a Ministerstwo Kultury i Sztuki przyznaje jej Dyplom Zawodowej Piosenkarki w kategorii B. To ogromne osiągnięcie dla tak młodej artystki skutkuje jeszcze większym zapałem do pracy i motywacją do rozwijania kariery muzycznej. Wielką scenę przed Jarocką otwiera utwór „Gondolierzy znad Wisły”, który zostaje wyróżniony na Festiwalu w Opolu w 1968 roku. W tym samym czasie Irena otrzymuje stypendium PAGART-u i wyrusza do Paryża, by nadal szkolić swoje umiejętności wokalne.

Jarocka zostaje stypendystką w prestiżowej szkole przy paryskiej Olimpii, gdzie studiuje w elitarnej pięcioosobowej klasie dla wybitnie uzdolnionych. Wtedy też udaje jej się wypuścić pierwszy, francuskojęzyczny singiel, który promuje podczas licznych występów w radio i telewizji w Belgii, Szwajcarii, a także Francji. Nieznacznie później udaje jej się koncertować podczas Międzynarodowego Festiwalu Piosenki w Rennes, gdzie zdobywa aż trzy nagrody. Po sukcesach w Europie decyduje się na powrót do Polski, gdzie w 1973 roku bierze ślub z Marianem Zacharewiczem, na którym jednym ze świadków był Seweryn Krajewski. Rok 1974 przynosi pierwszy longplay Ireny Jarockiej pod tytułem „W cieniu dobrego drzewa”. To właśnie z tego krążka pochodzi utwór „Wymyśliłam Cię”, za który wokalistka zdobywa Nagrodę Publiczności i tytuł Przeboju Festiwalu podczas Przeglądu w Sopocie. Sama płyta sprzedaje się w nakładzie znacznie przekraczającym 100 tysięcy egzemplarzy i odnosi ogromny sukces komercyjny.

Dwa lata później na rynku pojawia się kolejny album Jarockiej – „Gondolierzy znad Wisły”, który powtarza osiągnięcia debiutu. To właśnie stąd pochodzą najbardziej popularne kawałki wokalistki takie jak „Kocha się raz”, „Sto lat czekam na twój list” czy „Odpływają kawiarenki”. Na kolejną płytę nie trzeba czekać jednak długo. W 1977 roku na półki trafiają „Wigilijne życzenia”, które składają się z dwunastu współcześnie napisanych pastorałek, a sama płyta, tak jak poprzednie znów pokrywa się złotem. Wtedy też artystka na stałe przenosi się do Warszawy i podejmuje naukę na Wydziale Pedagogicznym Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej.

Studia nie przekreślają jednak kariery na zachodzie. Tworząc jako Irena Jarova wydaje singiel „Junge Liebe”, dzięki któremu udaje jej się nawiązać współpracę i koncertować wraz z Suzi Quatro i grupą ABBA. Jarocka oddaje się występom, gdy w Polsce na listach przebojów królują „Beatlemania story” i nagrany z Budką Suflera kawałek „To za mało”. W 1989 roku wokalistka drugi raz wychodzi za mąż i wraz z rodzina przenosi się do Stanów Zjednoczonych. Planowany na dwa lata wyjazd przedłuża się i Jarocka ostatecznie otrzymuje obywatelstwo amerykańskie.

Tam też lekarze zauważają u piosenkarki problemy z krtanią, jednak artystka nie przestaje nagrywać. Często odwiedza Polskę, gdzie koncertuje i spędza wakacje. Wtedy też wydaje dwa nowe materiały – „Mój wielki sen” oraz „Kolędy bez granic”. W 2007 roku ukazuje się wywiad rzeka z Jarocką – „Motylem jestem, czyli piosenka o mnie samej”, który staje się swoistą biografią i rozliczeniem z przeszłością artystki. Rok później na półki trafia album „Małe rzeczy”, przy realizacji którego Jarocka współpracuje z Sewerynem Krajewskim, Jarosławem Kukulskim, Jackiem Cyganem i Katarzyną Jamróz.

To właśnie na tym krążku pojawia się nowa wersja „Kawiarenek”, a sama wokalistka znów pojawia się na Festiwalu w Sopocie, gdzie otrzymuje wyróżnienie jako Muzykomaniak roku 2008. Po fenomenalnej, światowej karierze, wydaniu wielu płyt, które w większości pokrywały się złotem, Irena Jarocka umiera w 2012 roku w warszawskim szpitalu.